سه کوچه خیال و

یک کوکچه اشک

تو دختر کدام دره پرخم هندوکشی

که ما در میانه سالی

اسیر زلف تو

که چون «زلفان چنگ راغیست»*  گشتیم

ای که  در چشمت  مادر عشق لانه کرده

اگر دختر زردیوی  :  سبز پری را مانی...

اگر ازچشمه یمگانی  : جانی ...جانی جانی...

محمد شریف پیغام، فرزند مرحوم دولت محمد، متولد سال ۱۳۲۷ خورشیدی در قریه دیه مرکز ولسوالی بهارک، بدخشان. وی بعد از فراغت از مسلک خورد ضابطان، در سال ۱۳۴۵ در قرارگاه دانشگاه نظامی(حربی پوهنتون) کابل بصفت قومندان بلوک تشریفات تقرر حاصل نمود.

پیغام طی اقامتش در کابل با مرحوم صوفی غلام نبی عشقری، مرحوم شایق جمال، و شایق هروی معرفت پیدا کرد، و در اثر تشویق آنها به سرودن شعر آغاز نمود. اولین سروده وی زیر عنوان "دهر افسونگر" در مجله ی ژوندون(۱۳۴۷) اقبال چاپ یافت. اشعار آقای محمد شریف پیغام در بسیاری از جراید و نشریات کشور به نشر رسیده است. اولین مجموعه شعری وی تحت نام "نوای موج" زیور چاپ یافته است. ایشان به حکیم فرزانه ی اسلام علامه اقبال لاهوری ارادت خاص داشته و از وی پیروی مینمایند.

چند گلی از بوستان پیغام:

دریغا میهنم زیبا وطن سوخت
متاع زندگی بی ریب و ظن سوخت
کدامین سفله زد آتش به گلشن
که نرگس با گلاب ونسترن سوخت
‏*** *** ***‏
به عالم شور وآشوب وجنون است
به هرجا غارت وکشتار وخون است
زیک تابوت موسی شکوه ها داشت
به عصرما دوصد فرعون دون است ‏
‏*** *** ***‏
اسیر پنجه ی بیداد تاکی؟
بدام فتنه ی الهاد تا کی؟
غریو افگن به شهر وکوه و صحرا
خموش و ابتر و نا شاد تا کی؟
‏*** *** ***‏
خداوندا! رسان یک خضر راهی
که ملک بی نظم وملت بی امام است
زجور قلدران مست قدرت
سرور زندگی برما حرام است