شب وداع

شبی که باغ تنت رنگ آشنایی داشت

نگاه وحشیی تو جوهر جدايی داشت

حضور قامت تو در حصار شب لغزید

نگاه من ز رخت بوسه ها گدايی داشت

بهار حسن تو صد گل شگفتن داد

خزان باور من بزم بیصدايی داشت

نگاه حیرت قربانی بر افق پیچید

طنين نعره قصاب درد هايی داشت

کسیکه راه به کوی تو برد مقصد یافت

هر آنکه بیتو سفر کرد بینوايی داشت

سرودۀ"شب وداع" از ویبلاگ صدای بدخشان گرفته شده است.

“h“g“h“g“g“

برگرفته از ویبلاگ صدای بدخشان

“c“c“c“c“

شاهین اسیر

مارا که بپای تو خمیدن نگذارند

چون باد بکوی تو وزیـد ن نگذارند

تا بار وفای تو بدوشم  بنهادند

شلاق زنند، لیـک دویدن نگذارند

ماهی صفت از آب جدایم بنمودند

جان میکنم و لیک، طپـیدن نگذارند

یک عمر ببالین وفا سر بنهادیم

امروز مرا روی تو دیــــدن نگذارند

دل نیست مگر در قفس سینهِ این قوم

کاواز تو از دور شــنیدن نگذارند

در خاطر ما غیر خیال تو نگنجد

این را ز بگوش تو رسیدن نگـذارند

تا چون دو پرستو پر پرواز گشودیم

پرواز چه باشد، که خزیدن نگذارند

در لا نهِ ما آتش بیداد فگندند

سوزیم ولی ، آه کـــشیدن نگذارند

با تیغ جفا رشتهِ ما پاره نمودند

این رشتهِ صد پاره  طنـیدن نگذارند

چون یوسف گمگشته ببازار فتادیم

خود می نخرند چه که، خریدن نگذارند

تو کوزهِ پر آبی وبر تاقی بلندی

ما تـشنه لبانیم، چشیدن نگذارند

شاهین چه کند گر نکشد ناز کبوتر

پرواز دهندش، که پریدن نگذارند