خيرست مــرام ما و شر نيست
زين کيش بدهــر خوبتر نيست
دروازهء ميکده شـــــده باز
زود آی که محتسب خبـر نيست
اينست صدای مـــام مهيــن
شايان تو غفلت ای پسـر نيست
فخــر تو گرفتن کتــاب است
بوسيــــدن دست معتبرنيست
آباد نمـــای و ســاز روشن
هرگوشه که نوری از بصر نيست
يغما گر قـــــرن کرد تاراج
اين خــانه بدون مشت پر نيست
بربند کمــــر چونی به خدمت
برق است حيـات و مستقر نيست
غير تو يقيـن که ای وطنــدار
دلسوز وطن کسی ديــگر نيست
از محنت و رنج کس نديـــده
دامان کسی که پر گهر نيــست
شق تو بسر زدم خــرد گفت:
اين کار دل است، کارسـرنيست
آزاد تمام کاج و ســـرو است
در دست کسی ديگر تبـر نيست
آن شام سياه کجاست؟ کــز پی
تمهيد ورود صد سحر نيســت
"شهـــروند" بگو به شهروندان
زآبــــادی ما چرا اثر نيست
تطبيق پلان شهـــــرسازی
در ذهن و ضمير يک نفر نيست
وقتيست درين وطن لطيـــفی
بيکار نشستن ات هنــر نيست