| تبليغات | X |
غروب تلخ
تمام زندگی سرد است در ترانهِ من
چه میشود به من ووضع شاعرانهِ من
غروب تلخ که بلعیده است روز مرا
نکرده است نگاهی گهی بخانهِ من
درخت وشعر و گل لاله وپرنده وبرگ
چرا نداشت دیگر جایی در ترانهِ من
زچشم پنجره تا چلچراغ دیدن بود
مگرندید چرا زندگی فسانهِ من
غم گرفته به تورم که تا به یوم الحشر
دوباره نیست رهی سوی آشیانهِ من
مقولهِ ست درون قفس ننالیدن
بخوان تو ناله من ، درد جاودانهِ من
زشهر شهر تماشا گذشته ایم و کنون
تویی تویی فقط آغاز شاعرانهِ من
بیا بیا که به هم ، چون پرنده کوچ کنیم
تو ای تمامیت بودن و بهانهِ من
این سروده از ویبلاگ صدای بدخشان گرفته شده است
hghgg